چندی پیش به نقل از خبرگزاری کردپرس مطلبی با مضمون نقد نایب رییس شورای شهر سنندج از عملکرد دستگاه های مختلف در موضوع صیانت از تپه های «شهر هزار تپه» منتشر شد که در آن مطلب شیدا حیدریان در کمیته حفاظت و صیانت از تپهها و چشمهها از بیتوجهی به مصوبه شورای عالی معماری و شهر سازی در قالب تغییر کاربری تپه های شهر سنندج خبر داده بود.
آنچه فارغ از موضوع مهم و حساسِ بیتوجهی به مصوبات مربوط به تپهها در شهر سنندج، جالب توجه است، ادبیات این «نمایندهی شورای مرکز استان» و نمایش سطح ادراک یک عضو شورا از جایگاه نظارتی این نهاد مدنی است.
همواره در سال پایان عمر شوراها، شاهد حضور (خشن و پر تعداد!) ساکت ترین و مطیع ترین اعضای شوراهای شهر در میدان نقد عملکرد مدیران شهری بوده ایم. با این فرض که این سخنان از مجموعه «انتقادات فصلی اعضای شورا» نباشد. نکته قابل تامل در این اظهارات، «نگاه انفعالی» کسی است که عنوان نایب رییس شورای مرکز استان را به دنبال دارد.
بیراه نیست اگر در جهت تنویر افکار عمومی از این عضو منتقد شورا پرسیده شود که تغییر کاربری های خلاف قانون و مصوبه شورای عالی معماری و شهرسازی به صورت مشخص در کدام مناطق از شهر سنندج و در چه سطحی صورت گرفته؟ و نماینده گان شورای شهر سنندج در کمیسیونی که به واسطه تصمیمات آن، این تخلف صورت گرفته و به تپههای شهر سنندج تعرض شده چه موضعی اخذ کرده اند؟ و آیا «گلایهای گنگ» از ادعایی به این اهمیت می تواند نشان دهنده «کفایت مسوولیت پذیری نمایندگان مردم در شورای شهر» باشد؟ یا اینکه اینگونه بیانات «فرار به جلو شورایی منفعل» را نشان میدهد که کارنامهای قرمز در تعقیب مشکلات اساسی شهر همچون:
– تعرض به تپهها
– شهر فروشی
– ترافیک
– معضل تاناکورا
– سد معبر وانتیها
– گمان های جدی در امکان تخلفات صورت گرفته در مجتمع های تجاری با مشارکت شهرداری
و … دارد؟
۱ نظر