بهروز وفایی ، اقتصاد کلان ،کوه آبیدر سنندج: گنجینهای در آتش،
آبیدر، نگین سبز سنندج و پناهگاه دیرین مردم این شهر، این روزها بیش از همیشه زخمی و داغدار است. آتشسوزیهای پیدرپی، نه تنها مراتع و پوشش گیاهی بینظیر این کوهستان زیبا را به خاکستر تبدیل میکند، بلکه هر بار با خود داغ و اندوهی تازه برای مردم شهر به ارمغان میآورد؛ اتفاق تلخ دیروز و جان باختن یکی از همشهریانمان در حین اطفاء حریق، گواه این درد عمیق است. این فجایع، زنگ خطری جدی است که آینده این سرمایه طبیعی ارزشمند را با تهدیدی جدی روبرو ساخته است.
اما آیا این سرنوشت همیشگی آبیدر است؟ قطعاً نه! با همت جمعی و ارادهای راسخ، میتوانیم آبیدر را از این بحران نجات دهیم و دوباره لبخند سبز را بر سیمای آن بنشانیم.
چرا آبیدر میسوزد؟ ریشهها را بشناسیم
قبل از هر راهکاری، باید دلایل این آتشسوزیهای مکرر را بشناسیم. بخشی از این دلایل طبیعی هستند، اما بخش عمدهای از آنها به فعالیتهای انسانی بازمیگردد:
رها کردن بطریهای شیشهای، ته سیگار، روشن کردن آتش بدون رعایت اصول ایمنی و عدم خاموش کردن کامل آن.
متأسفانه گاهی آتشسوزیها به دلایل عمدی یا سهلانگاریهای بزرگ رخ میدهند.
کاهش بارندگی و افزایش دما، پوشش گیاهی را خشک و مستعد آتشسوزی میکند.
گسترش سریع آتش را در مراتع خشک تسریع میکند.
وجود بوتهها و علفهای خشک در فصول گرم سال، مانند سوخت عمل میکنند.
آبیدر را با هم نجات دهیم!
نجات آبیدر نیازمند یک رویکرد جامع و مشارکت همگانی است. این تنها وظیفه مسئولین نیست، بلکه هر یک از ما به عنوان شهروندان سنندج، در قبال این میراث طبیعی مسئولیم.
طرح “آبیدر، خانه من است”: این طرح با هدف ایجاد حس مالکیت و مسئولیتپذیری در مردم سنندج نسبت به آبیدر اجرا شود. مردم تشویق شوند تا به صورت گروههای کوچک، در فعالیتهای پاکسازی، کاشت نهال و نگهداری از فضای سبز آبیدر مشارکت کنند
آبیدر، فقط یک کوه نیست؛ آبیدر نماد سنندج است، نفس شهر است، خاطرات کودکی و جوانی بسیاری از ما در هر پیچ و خم آن نهفته است. جان باختن همشهری عزیزمان در راه دفاع از آبیدر، تلنگری دردناک بود تا بیش از پیش به فکر چاره باشیم.
بیایید همگی دست به دست هم دهیم، مسئولین، مردم، جوانان، هر کس در حد توان خود. با عشق و همبستگی، آبیدر را از آتش نجات دهیم و لبخند سبز را دوباره بر لبانش بنشانیم. آبیدر چشم انتظار یاری ماست. بیایید این بار، آن را ناامید نکنیم.
