هفته گذشته، در حالی که چهار استاندار اقلیم کردستان برای دیدار و شرکت در اجلاس سنندج به ایران آمدند، همزمان مسرور بارزانی در واشنگتن با مارک روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، دیدار و گفتوگو کرد.
نگاه جمهوری اسلامی ایران به اقلیم کردستان در سالهای اخیر، بهویژه در دوران تحریم، همواره بهمثابه فرصتی اقتصادی بوده که در کنار روابط تاریخی، فرهنگی، سیاسی، اقلیم را به یکی از اهداف در مسیر توسعه کشور بدل کرده است.
وضعیت ژئوپلیتیک کردستان عراق و ساختار سیاسی آن به گونهای است که کشورهای منطقهای و نیز فرامنطقهای، همواره در سالهای اخیر تلاش کردهاند حضور و سهم خود را در این سرزمین افزایش دهند. در این میان، ترکیه و ایران در بین کشورهای منطقه بیش از دیگران در این رقابت فعال بودهاند و آمریکا و متحدانش نیز بهعنوان یک قدرت فرامنطقهای، همواره در پی گسترش نفوذ خود در اقلیم کردستان بودهاند.
شاید بتوان بخشی از چالشهای توسعه روابط اقلیم را با اشاره به سخنان هوال ابوبکر، استاندار سلیمانیه، در نشست سنندج، ناشی از تنشهای موجود میان ایران و آمریکا دانست. بیتردید تعیین تکلیف مذاکرات میان این دو کشور، بیش از هر عامل دیگری میتواند بر توسعه روابط اقلیم با ایران تأثیرگذار باشد.
از سوی دیگر، اختلافات بر سر آبهای مرزی نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که در صورت عدم تعریف روشن ومشخص، میتواند به پاشنه آشیل روابط ایران و اقلیم بدل شود.
قاب همزمان بارزانی در واشنگتن و حضور چهار استاندار اقلیم در تهران، میتواند نمادی از نقش برجسته اقلیم در آینده منطقه باشد؛ نقشی که ایران، بهواسطه پیوندهای فرهنگی و تاریخی همیق، در مقایسه با دیگر بازیگران منطقهای، از برتری ذاتی در آن برخوردار است و اقلیم کردستان را به فرصتی بیبدیل برای توسعه سیاسی، اقتصادی و امنیتی تبدیل میکند.
