به گزارش اقتصادکلان، دمای هوای امروز سنندج تا کمتر از منفی ۱۰ درجه سانتیگراد هم رسید ولی نسل به نسل کُردها دلگرم به انقلاب در جشن ملی ۲۲ بهمن حاضر شدند.
آن روز که انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۵۷ به پیروزی رسید، دشمنان مبهوت از عظمت ملت، از همان روزهای نخست اتاق فکری به راه انداختند که نسل به نسل برای براندازی انقلاب برنامه بریزند و برای ضربه زدن به انقلاب اجرایش کنند، مردم هنوز نقل و شیرینی انقلابشان را پخش میکردند و به سربازانی که به دامان ملت برگشته بودند، گل میدادند که ترورهای کور آغاز شد.
در حالیکه مردم شهرهای مختلف، پیروزی و آزادی کشورشان را جشن گرفته و هر روز در خیابانها به طرفداری از رهنمودهای امامشان راهپیمایی می کردند، بقایای رژیم شاه با همدستی عناصری که موقعیت و بقای خویش را در آشوب و بلوا میدیدند، حوادثی تلخ را برای انقلاب رقم زدند.
از همان روزها بود که مردم دانستند، دشمنان انقلابشان را بر نمیتابند و امروز که همه باهم برای جشن پیروزی آمده بودند هیچ حسی از سرما همراهشان نبود چون همچنان دلگرم به راهی هستند که ۴۶ سال از آغازش می گذرد.
کودکان انقلابی
آمده ایم از انقلاب و نظام اسلامی دفاع کنیم و پشت رهبرمان باشیم، “این را محمد اصلانی” دهه نودی می گوید از همانهایی که دشمن فکر می کند که می تواند آنها را به مسیر خودش بکشاند ولی نمی داند که عقیده دارد راه راست از خط ولایت فقیه می گذرد.
پسر بچه ای که سه رنگ پرچم کشور را بر روی گونه هایش و پرچم کوچک دیگری هم در دستش دارد، لباس کردی سرمه ای رنگی به تن کرده و به همراه دوستانش به جشن ملی ایرانیان آمده است تا از این کاروان جانماند. از او درباره بزرگان انقلابی می پرسم، می گوید : حاج قاسم را می شناسم و دوستش دارم.
حرم جمهوری اسلامی چقدر خوب در وجود کودکان آرمانهای خود را دنبال می کنند تا نامش همواره زنده بماند.
امیرحسین احمدی هم می گوید: مزدوران فکر نکنند که می توانند به خاک ایران حمله کند چون ما تا آخرین قطره خون پای انقلاب هستیم.
مشق شهادت
بادکنکهای رنگی به دست دارد می گوید می خواهم صحبت کنم، دلوین نادری متولد ۱۳۹۴ است و از عشقش به وطنش می گوید، به پرچم کوچکی که در دست دارد اشاره می کند و به کردی می گوید: ایران عشق منه.
از او درباره جای خالی کسانی می پرسم که هر سال در جشن انقلاب بودند و حالا نیستند، او هم از سردار سلیمانی نام می برد. و این کودک مشق شهادت را چه خوب یاد گرفته که می گوید درس خواندن من مهمترین چیزی است که می تواند ادامه راه شهید باشد.
رها مصطفایی دیگر دختر خردسال کردستانی هم همانند بادکنکهای رنگی که امروز در آسمان سنندج خودنمایی می کرد، رهاتر از هر آزاده ای، با همان نگاه و فکر کودکانه خود گفت: امروز آمده ام تا بگویم از انقلاب و حکومت اسلامی دفاع می کنم و هیچ وقت رهبرم را تنها نمی گذارم.
پریماه امیری همه سرودهای انقلاب را از بر است و همین که آهنگ نواخته می شود، بیت به بیت و از ته دل با آن همراهی می کند؛ از او می پرسم چرا روی گونه ات نقش پرچم ایران را زدهای که گفت: چون عاشق کشورم هستم.
بانویی که یکی از بهترین لباس های کردی اش را به تن دارد در یک دست پرچم ایران را دارد و با دست دیگر شعار سرداده، می گوید: جمهوری اسلامی برای همه ما کردها بزرگ و محترم است و کردها احترام بزرگانشان را دارند.
مردم کردستان هم که همواره پای انقلابشان بودهاند و هر دهه را با افتخار پشت سر گذاشتهاند، این بار گامهایشان را محکمتر بر میدارند؛ آنها می گویند که میآیند تا بگویند چندین دهه پر تلاطم هم که پیش رویشان باشد، دست از ارزش های انقلابشان نخواهند کشید.
مردم این خطه همواره وفادار ارزش هایی بوده که برایش خون دلها خورده و خون ها دادهاند.
پیرزنی با لهجه کُردی غلیظ میگوید به عشق رهبرم حتما میآیم، نیایم دشمن فکر میکند خسته شدهایم؟
اقتدار انقلاب اسلامی و تغییر چالشها
ایران مقتدر، امروز هم مانند آغاز انقلاب با چالشهای مستکبران روبهرو است ولی این چالش ها کاملا معنی دار است، دشمن می گفت چهل سالگی انقلابتان را نمی بینید و این مردم امروز شمع ۴۶ سالگی انقلاب اسلامی را فوت کردند و امیدوارنه چشم به راه طلیعه ۴۷ سالگی انقلاب اسلامی نشستند.
آن روزها چالش با آمریکا بر سر کوتاه کردن دست عمال بیگانه ستم شاهی از حاکمیت بر ایران بود و امروز چالش بر سر حضور ایران مقتدر در تمام مرزهای آزادی و آزادگی است.
ایران به برکت انقلاب، اکنون در چشم جهانیان در جایگاه متعالی و شایسته ملت خود ایستاده و از گردنه های سخت عبور کرده است.
