مشاور اتاق بازرگانی میگوید: «ما نمیدانیم نتیجه مذاکرات چه خواهد شد، اما اتاق دارد با سنجش شرایط گوناگون، برنامههایی برای هر سناریو تدوین میکند. هدف این است که صاحبان کسبوکار غافلگیر نشوند و برای هر وضعیتی، از قبل آماده باشند.»
ابراهیم بهادرانی، مشاور اتاق بازرگانی تهران:
«تحریمها را باید به دو بخش تقسیم کرد. یک بخش از آن، خارج از حوزه اختیارات دولت است؛ مثل افزایش قیمت ارز، کاهش توان فروش نفت، یا محدودیتهای بانکی بینالمللی. اینها مشکلاتی نیست که با یک دستور یا تصمیم داخلی برطرف شود. در این بخش، حتی اتاق بازرگانی هم عملاً نقشی ندارد.».
«مسائلی هست که دولت میتواند برای آن راهحل پیدا کند. در اتاق تهران، ۶۰ نفر عضو هیأت نمایندگان هستند که ۴۰ نفر از بخش خصوصیاند و ۲۰ نفر از وزارتخانهها. این یعنی نظرات بخش خصوصی بهصورت مستقیم در جلسات کمیسیونها و هیأت نمایندگان به گوش تصمیمگیران دولتی میرسد. اتاق هم بهطور مستمر راهکارهایی را به آنها ارائه میدهد.»
سه مسیر اصلی برای ارتباط بخش خصوصی ایران با جهان وجود دارد: «تجارت، سرمایهگذاری و تکنولوژی. اما هر سه مسیر، در دوره تحریم، با هزینههای زیادی همراه بودهاند. مثلاً هزینه مبادله کالا در این شرایط بالاتر از حالت عادی است. اگر قرار است فعالان اقتصادی در این فضا دوام بیاورند، باید به دنبال کاهش این هزینهها باشند.»
