اقتصادکلان– آقای لهونی، سالی که نکوست از بهارش پیداست!
در این ایام که فضای کردستان مملو از انواع ناملایمات شناخته و ناشناخته اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و .. است و کردستان عزیز با بالاترین نرخ بیکاری، کمترین بازدهی در حوزه کشاورزی، دهن کجی معادن گردن کلفت و نابود کننده محیط زیست به مردم، خواب اکثر پروژه های عمرانی به دلیل فقدان اعتبار؛ درماندگی دولت در کریدور شمال-جنوب (البته صرفا قطعه کردستان!)؛ پروژه هایی درمانده همچون تعریض گردنه صلوات آباد و همچنین آمار بالای طلاق و اعتیاد به نسبت میانگین کشوری و ده ها معضل جدی دیگر رو به رو است، خبر نشست هفت استاندار از جمله استاداران اقلیم کردستان و دو استان همجوار کرمانشاه و آذربایجان غربی در شهر سنندج به منظور تسهیل روند توسعه اقتصادی دوسوی مرز خوشحال کننده بود.
اما به مصداق مثل ” نخوردیم نان گندم، دیدیم در دست مردم!” بپذیرید که ضعف شدید غیرقابل اغماض در برگزاری یک نشست با عنوان بین المللی در شرایطی که اهمیت این نشست می تواند تاثیرات قابل توجهی بر شرایط دوسوی مرز داشته باشد نابخشودنی است.
در نکوهش ضعف شکلی این گردهمایی مهم همان بس که این اجلاس در روز دوم به دلیل چاپ نشدن توافق نامه های بین دولت جمهوری اسلامی ایران و اقلیم کردستان با ۲ ساعت تاخیر و سرگردانی برگزار می شود! و در ادامه جلسه ای که با عنوان نشست خبری از ده ها رسانه دعوت می شود با ممیزی غیر مسوولانه سوالات و برخورد های سلیقه ای قاطبه ی رسانه های دعوت شده امکان پرسش نمی یابند.
آقای لهونی اگر چه این نوع نگاه محقر به رسانه در کردستان مسبوق به سابقه است و این توهین آشکار نیز در ادامه مدیریت ضعیف برگزاری نشست قابل تفسیر است اما بدون شک به عنوان نقطه ای خاکستری در مدیریت حوزه رسانه جنابعالی باقی خواهد ماند.
جناب آقای لهونی، اگر قرار است که رسانه های دعوت شده به جلسه ای با عنوان “نشست خبری” حق پرسش نداشته باشند، صرفا یک “شوی تبلیغاتی محقر” از آن باقی می ماند. این در حالی است که ساکت نمودن خبرنگاران از پرسشگری مترادف عدم امکان گردش آزاد اطلاعات است امکانی که همواره در جهان به عنوان زیربنای مفهوم توسعه مطرح بوده و هست. توسعه ای که ظاهرا هدف از این این نسشت بین المللی در راستای آن تعریف شده است.
جناب آقای استاندار بهتر است شک نکنیم که نگاه “خویشاوندی، محفلی و گعده ای” به مفهوم مقدس توسعه، جز خسارات بیشتر ثمری نخواهد داشت، چرا که پایه توسعه در مشارکت و اساس مشارکت در ایجاد اعتماد و استفاده از تمام ظرفیت های موجود است.
